Why Do We Lift Our Hands in Worship?


All through the Bible you see scriptures of people bowing down or lying prostrate, yet some of us have had experiences where we were hesitant to lift our hands in worship. When we feel that gentle tug inside; it is the Holy Spirit within us.

We feel like we want to do something such as raise our hands, but then we see our friends and family nearby and we are concerned about what it looks like and if they are doing it. We want to worship the Lord in a new way, but we are scared. We are concerned by fear of the unknown and fear of man.

When you are praying or worshiping in any situation you can lift your hands in praise and adoration to God. When you lift your hands to God in prayer or song you are releasing the Holy Spirit, showing Him you adore Him and you are saying, “God, I am open to you and a touch of Your presence.” You are worshiping and exalting Him for who He is, the King of Kings and Lord of Lords.

“Let us come before His presence with thanksgiving; Let us shout joyfully to Him with psalms” (Psa. 95:2). The word thanksgiving (todah), according to Strong’s No. 8426, is derived from the verb yadah (Strong’s H3034). It means to hold out the hand, an extension of the hand, especially to revere or worship with extended hands. It is to thank and praise God with one’s hands extended.

Throughout the Bible it shows us scriptures of the strength and power that comes through our fingers, hands and arms.

Fingers: Our fingers are a symbol of strength and power in our prayer, praise and worship. Look at what God did with His fingers. “Then the Lord delivered to me two tablets of stone written with the finger of God, and on them were all the words which the Lord had spoken to you on the mountain from the midst of the fire in the day of the assembly” (Deut. 9:10). God wrote on a stone tablet with His fingers.

“This they said, testing Him, that they might have something of which to accuse Him. But Jesus stooped down and wrote on the ground with His finger, as though He did not hear.” Here, in John 8:6, Jesus used His finger to convict people of their sin and set a woman free from her sin.

“When I consider Your heavens, the work of Your fingers, the moon and the stars, which You have ordained” (Psalm 8:3).

“Bind them on your fingers; Write them on the tablet of your heart” (Prov. 7:3).

When you are raising your hands you are also stretching out your fingers. God gave us commandments through His fingers. What are you releasing into the spiritual atmosphere by raising your hands and extending your fingers?

Hands: Hands are a very important tool in our Christian walk. We fold them or open them up while we pray. We lay hands on others to heal the sick and we extend them for a handshake or hug as a Christian greeting. God also used His hands. “Who has measured the waters in the hollow of His hand, measured heaven with a span and calculated the dust of the earth in a measure? Weighed the mountains in scales and the hills in a balance?” (Is. 40:12).

We know that God used His hands to create. “Blessed be the Lord my Rock, Who trains my hands for war, and my fingers for battle” (Ps. 144:1). Right here God is training our hands for war and our fingers for battle. Raising our hands is warfare worship.

What if by raising our hands in praise to the Lord we are binding the enemy and releasing the praise to combat the attacks? What if by raising your hand you could lift those burdens and heaviness and enter into the presence of God Almighty? Well you can! That is what raising our hands does; it lifts burdens, releases His glory into the atmosphere to combat demonic attacks and helps us enter into His presence.

In Isaiah 19:16, it also shows us the strength of His hand. “In that day Egypt will be like women, and will be afraid and fear because of the waving of the hand of the Lord of hosts, which He waves over it.” The enemy cowers in fear because of an upraised hand of the Lord. So, if the enemy cowers in fear beneath the upraised hand of the Lord, then he has to cower in fear beneath our upraised hand because Jesus Christ lives in me and He lives in YOU!

Moses’ hands were used to win a war in Exodus 17:11. “And so it was, when Moses held up his hand, that Israel prevailed; and when he let down his hand, Amalek prevailed. But Moses’ hands became heavy; so they took a stone and put it under him, and he sat on it. And Aaron and Hur supported his hands, one on one side, and the other on the other side; and his hands were steady until the going down of the sun.” I love this verse. Moses’ hands were used to combat physical war and spiritual war. We can be victorious by lifting our hands and arms in worship!

Arms: As we raise our fingers and hands we are also lifting our arms. God designed everything to work together, and even our arms have significance when we raise them in praise to the Lord. Regarding Samson, Judges 15:14 says, “When he came to Lehi, the Philistines came shouting against him. Then the Spirit of the Lord came mightily upon him; and the ropes that were on his arms became like flax that is burned with fire, and his bonds broke loose from his hands.” Here the Spirit of the Lord came mightily upon him.

Isaiah 11:2 states that, “The Spirit of the Lord shall rest upon you.” I want the Spirit of the Lord to rest upon me and rest upon you!

Jesus took the children up in His arms and blessed them. “And He took them up in His arms, laid His hands on them, and blessed them” (Mark 10:16). Jesus used every part of Himself to bless the children, His physical body to hold Him, and His Spirit and Soul, His emotions and the authority of His words to bless them.

Clapping: Clapping is applauding and pleasing to God and biblical. It is praising our God for who He is and what He has done. If we can clap, jump, shout and cheer at a football stadium, concert, or performance, then we should do it for the Lord above, the Creator of the universe.

Psalm 47:1 tell us to clap. “Oh, clap your hands, all you peoples! Shout to God with the voice of triumph!” Clap! Shout! Get excited! Strong’s No. 8628 defines clap (taqa’) as; to clatter, clang, sound, blow, clap or strike. Here it appears, when they define clap, that heaven is going to be noisy! If you think heaven is going to be boring and somber you are wrong. The angels are singing all day long: Holy Holy Holy! That doesn’t sound boring or somber! They are doing it in praise and adoration to our Father. Hallelujah!

We continue to have clapping and joy in Isaiah 55:12. “For you shall go out with joy, and be led out with peace; the mountains and the hills shall break forth into singing before you, and all the trees of the field shall clap their hands.” The Bible is instructing us here how to worship. We shall go out with joy. Raising our hands, clapping and singing praise to our Lord gives us joy. How can you stay sad or depressed when you are singing, dancing, clapping and exalting the King of Kings and Lord of Lords?

I am not suggesting you go and do all these hand movements and gestures and remember this list. I am encouraging you to step out of your comfort zone and enjoy your worship time with the Lord. Don’t be afraid to open your hands and let the Holy Spirit move through them. Let it happen naturally.

I remember the first time the Holy Spirit called me to raise my hands. I was in a charismatic church where everyone was doing it. I kind of felt this tugging inside me like I should, but I was afraid. Did I do it? Yes, and I have never turned back. The feeling of love, honor and respect, and intimate feeling I have with the Lord is indescribable.

Be sensitive to the Holy Spirit and try something different in worship, after all we are created to worship Him. Everyone enters into worship differently, but why not be open to the Spirit’s leading in case He calls you to do something different.

By Kathy DeGraw



“Utoaji ulio mwema ni mlango wa mafanikio na uponyaji wa kimwili, kiuchumi, na kiroho”

 Dhabihu igusayo moyo wa Mungu ni mlango wa baraka yako.

 Watu wengi wamekuwa wakitamani sana kubarikiwa na Mungu ila si wepesi kutaka kujua ni kwa namna gani au zipi ni kanuni za Mungu kwa mafanikio yao. Wengine kwa kutojua utaratibu wa Mungu wameamua hata kuvutwa na makanisa yanayotangaza kuwa wana ibada za kuombea watu Baraka na utajiri, ila Mungu yeye ni wa utaratibu na ukimgusa katika maeneo yake aliyoamuru yafanywe ni lazima utabarikiwa hata pasipo kuombewa na mitume na manabii, Ni muhimu sana kwa kila mtu kujifunza njia za Mungu na kujua ni kwa namna gani Mungu anawabarika watu wake.

 Nyakati za leo ni rahisi sana kukuta mtu anamdai Mungu mambo mengi na Baraka ila ukitazama maisha yake jinsi yalivyo hakuna utoaji na si mwepesi kufanya mambo yanayobariki moyo wa Mungu.

 Vipo vitu vinavyougusa moyo wa Mungu moja kwa moja, na vipo vitu vinafanyika na vimebeba sura nzuri ila si vyote vinavyougusa moyo wa Mungu. Katika sadaka kuna sadaka inayougusa moyo wa Mungu moja kwa moja na kuna dhabihu itolewayo katika madhabahu ya Mungu ila haina sifa ya kugusa moyo wa Mungu.

 Maandiko matakatifu yanatueleza kuwa utoaji ulio wa moyoni pasipo kushinikizwa ni sababu ya watu kubarikiwa na pia kukosa roho ya utoaji ubaki kuwa sababu ya watu kutobarikiwa.

 Kitabu cha Marko 5:30-32 “Mara Yesu, hali akifahamu nafsini mwake kwamba nguvu zimemtoka, akageuka kati ya mkutano, akasema, Ni nani aliyenigusa mavazi yangu? Wanafunzi wake wakamwambia, je! Wawaona makutano wanavyokusonga-songa, na wewe wasema ni nani aliyenigusa?” Watu wengine waliokuwa katika eneo lile walimpapasa Yesu ila hakuona mguso wowote, tofauti ni kwa Yule mama ambaye aligusa kwa mguso wa kudhamilia ambao uligusa moyo wa Mungu moja kwa moja na ukamfanya Mungu aingilie kati suala la Yule mama na kumponya.

 Si kila agusaye ana mguso wa kugusa moja kwa moja, kuna wengine wanapapasa tu ila hawagusi ila kuna wengine wanagusa kabisa mpaka wanatoa mshituko na muitikio wa tofauti kwa mguswaji, mpapasaji hana athari yoyote ile ila mgusaji anaathari kubwa sana, na mgusaji aweza patiwa mambo mengi sana kwa kule tu kugusa kwake.

 Marko 12:44-44 “Naye akaketi kulielekea sanduku la hazina, akatazama jinsi mkutano watiavyo mapesa katika sanduku. Matajiri wengi wakatia mengi. 42 Akaja mwanamke mmoja, mjane, maskini, akatia senti mbili, kiasi cha nusu pesa. 43 Akawaita wanafunzi wake, akawaambia, Amin, nawaambia, Huyu mjane maskini ametia zaidi kuliko wote wanaotia katika sanduku la hazina; 44 maana hao wote walitia baadhi ya mali iliyowazidi; bali huyu katika umaskini wake ametia vyote alivyokuwa navyo, ndiyo riziki yake yote pia.” Suala si kutoa ila suala ni kutoa dhabihu igusayo moyo wa Mungu kwa moja kwa moja, mtu unayeweza kumpima kwa viwango vyako vya kawaida kuwa yuko chini sana ndiye anaweza kuwa mtu afanyaye mambo yanayougusa moyo wa Mungu na kumfanya ajisikie vizuri.

 Aidha katika eneo la sadaka kuna watu wengi watatoa dhabihu zao kama wapapasaji, ila kuna mmoja atatoa dhabihu ambayo itaugusa moyo wa Mungu moja kwa moja na kumfanya Mungu asiwe na kimya na ashuke na kusababisha uponyaji wa maeneo yote kwa huyo mtu.

 Dhabihu itolewayo kwa moyo na kupenda mbele za Mungu uwa inasema na kumkumbusha Mungu mara zote kwa habari yetu na maisha yetu. Ni kweli kuwa maombi tuyaombayo uzungumza sana mbele za Mungu, ila dhabihu tuzitoazo kwa moyo zinapaza sauti njema sana mara zote mbele za Mungu huku zikimkumbusha Mungu kuwa imempasa hatubariki. Kweli kuna wakati aweza kaa kimya kabisa ila akitazama moyo wako wa kumtolea na kujitoa mbele zako ni lazima aitike na kufanya hata zaidi ya yale uyaombayo. Maandiko usema yeye ufanya zaidi ya yale tuyaombayo, ushawahi kujihoji ndani yako kuwa ni nini kinamshawishi afanye zaidi ya yale tuyatamkayo katika kuomba kwetu? Ni kweli kuwa kuna neema ila pia dhabihu uzitoazo zinadai ulinzi, uponyaji, utajiri na mali, na heshima mbele za Mungu kwa maisha yako.

 Mfano Kornelio sadaka alizokuwa akitoa kuwasaidia watu wengi wenye shida zilifika mbele za Mungu na kumkumbusha Mungu kuwa inapaswa afanye jambo kwa mtu wake Kornelio.

 Mwanzo 4:3-5 “Ikawa hatimaye Kaini akaleta mazao ya ardhi, sadaka kwa BWANA. 4 Habili naye akaleta wazao wa kwanza wa wanyama wake na sehemu zilizonona za wanyama, BWANA akamtakabali Habili na sadaka yake; 5 bali Kaini hakumtakabali wala sadaka yake, Kaini akagadhabika sana, uso wake ukakunjamana.” Suala si kutoa tu ila suala ni kutoa dhabihu yenye kupendeza mbele za Mungu. Kaini alikuwa anatoa tena sana ila tatizo alikuwa anatoa ziada za vile alivyonavyo na tena si vile vizuri, nadhani hakufahamu kuwa, “kipimo kile kile upimacho  ndicho utapimiwa”. Tofauti kwa Habili ni ya kuwa yeye alitoa kila kilicho bora mbele za Mungu, kile ambacho ni kizuri na chenye kupendeza ndicho alichochagua kumpa BWANA, maandiko yanaeleza kuwa Mungu aliikubali na kuipokea sadaka ya Habili na akaikataa sadaka ya Kaini.

 Kama si mtoaji au unatoa sadaka mbovu usijadili sana kwa nini mambo yako hayako vizuri. Jawabu unalo kuwa Mungu anakubali sana sadaka itolewayo kwa moyo na yenye kupendeza.

 Ni dhahiri kuwa kukosa roho ya utoaji na kuwa na tabia ya kumkadiria Mungu katika yale tuyatoayo ni sababu kubwa sana ya kutopokea baraka za Mungu.

 Watu wengi sana huwa na tabia njema ya kupenda kutoa kama ilivyokuwa kwa Kaini na Habili, ila katika kupenda huko wengi hutoa ziada ya vile walivyonavyo na wakati mwingine uchagua vitu ambavyo wanaona kwao vimepoteza thamani na ndivyo uvitoa kwa wengine. Kutoa ziada ya vitu ulivyonavyo na kuchagua kibovu katika vizuri kamwe hakuwezi kugusa moyo wa Mungu hata akageuka kama alivyogeuka kwa mama Yule aliyemgusa.

 Wengine usema kuwa mimi ninatoa sana ila naona kama sibarikiwi, jiulize kama unatoa kwa namna njema inayoweza kumgusa moyo wa Mungu.

 Nakumbuka siku moja nikiwa nimesafiri kuelekea mahali pa faragha kwa ajili ya maombi binafsi, nikiwa huko nilipata mguso wa tofauti sana wa kutoa mavazi yote ya thamani niliyokuwa nayo nimpatie mtu wa Mungu ambaye nilimkuta katika eneo hilo, suala hili lilikuwa gumu sana, haswa ukizingatia nami sikuwa na mavazi mazuri na ya kupendeza zaidi ya yale, nilishindana na ile sauti ya kufanya jambo hili, ila mwisho nikaona ni vyema niitii ile sauti na kutoa, haikuchukua muda mrefu kuna mama mmoja alikuja nyumbani na kuleta nguo nyingi zaidi ya zile nilizotoa na kupata viatu vizuri, kwangu hii ni uaminifu wa Mungu asemaye, “Wapeni watu vitu, nanyi mtapewa; kipimo cha kujaa na kushindiliwa na kusukwa-sukwa hata kumwagika, ndicho watu watakachowapa kifuani mwenu. Kwa kuwa kipimo kile kile mpimacho ndicho mtakacho pimiwa”

 Dhabihu inayougusa moyo wa Mungu ni dhabihu inayouma katika moyo wa mwanadamu, yaani kutoa kitu ukipendacho na ukionacho kuwa bora kuliko vyote na wapenda kukitumia ila kwa ajili ya BWANA unaamua kutoa si jambo rahisi na kufanya hivyo ni ishara ya upendo sana kwa Mungu na huonyesha kuwa unamjua unayemtumikia. Yaani dhabihu ambayo yaweza kuugusa moyo wa Mungu hata wewe mwenyewe ukitoa unaona umetoa kitu mbele za BWANA na wakati mwingine hata nafsi yako yagoma kabisa kwa kuwa nafsi ina tabia ya kujipenda yenyewe.

 Mwanzo 22:2 “Akasema, Umchukue mwanao, mwana wako wa pekee, umpendaye, Isaka, ukaende zako mpaka nchi ya Moria, ukamtoe sadaka ya kuteketezwa huko juu ya mlima mmojawapo nitakaokuambia.” Mungu anamtaka Ibrahimu atoe mtoto pekee aliye naye na ampendaye, si jambo rahisi kwa watu walio wengi kufanya hivi. Kwa mfano huu ni sawa na umeangaika kupanga miaka mingi sana halafu unapata tu nyumba yako mwenyewe ukasikia Mungu anakuambia nataka utoe hiyo nyumba uliyonayo umpatie mtu Fulani, au umetembea muda mrefu sana kwa miguu halafu umepata gari zuri la pekee na ulipendalo sana halafu ukasikia Mungu anakuambia toa hilo gari umpatie mtu Fulani si jambo rahisi.

 Kumtii Mungu ni jambo la msingi sana katika maisha yetu, akisema hata kama jambo ni gumu sana wewe tii tu kwa kuwa kamwe hafanyi jambo hili kumkomoa mwanadamu, ila yeye ufanya yote kwa utukufu wake na hili kumfanya mwanadamu afurahie wema wake. Kwa Ibrahimu ukiendelea kusoma utaona kuwa Mungu anamuambia kwa kuwa hakumzuilia mwanae pekee ni lazima ambariki.

 Sauti ya Mungu wakati mwingine inakuja kinyume na wewe ulivyo na waweza jiuliza mbona mimi nina vichache sana kwa nini amechagua mimi nitoe na si wale wenye navyo, ila jawabu ni kuwa Mungu amekuheshimu na amechagua kukubariki ndiyo maana amekuchagua wewe kati ya wengi.

 Kijana mmoja katika Mathayo 19:21-22 “Yesu akamwambia, Ukitaka kuwa mkamilifu, enenda ukauze ulivyo navyo, uwape maskini, Nawe utakuwa na hazina mbinguni; kisha njoo unifuate. 22 Yule kijana aliposikia neno lile, akaenda zake kwa huzuni; kwa sababu alikuwa na mali nyingi.” Kutoa na kuacha unavyomiliki kwa ajili ya Mungu ni suala la kujikana, kwa yule kijana alipoambiwa atoe alivyonavyo awape maskini aliondoka kwa kuhuzunika na akaona kuwa Mungu hamtakii mema kwa kumuagiza kutoa vitu vyake, ila laiti angejua siri iliyomkuta Ibrahimu na mjane wa Sarepta basi angetoa naye kwa kuwa angepata maradufu ya vile alivyokuwa navyo.

 Mfano mwingine ni kitabu cha 1 Wafalme 17:13-16 “Eliya akamwambia, Usiogope; enenda ukafanye kama ulivyosema; lakini unifanyie kwanza mkate mdogo ukaniletee; kisha ujifanyie nafsi yako na mwanao. 14 Kwa kuwa BWANA, Mungu wa Israeli, asema hivi, Lile pipa la unga halitapunguka, wala ile chupa ya mafuta haitaisha, hata siku ile BWANA atakapoleta mvua juu ya nchi. 15 Basi akaenda, akafanya kama alivyosema Eliya; na yeye mwenyewe, na Eliya, na nyumba yake, wakala siku nyingi. 16 Lile pipa la unga halikupunguka, wala ile chupa ya mafuta haikuisha, sawasawa na neno la BWANA alilonena kwa kinywa cha Eliya.”

 Kutoa si kuwa navyo vitu vingi sana ila hata vile vidogo ulivyonavyo Mungu anataka umtumikie navyo, mjane wa Sarepta alidhani kuwa kutoa kwa ajili ya mtumishi wa Mungu ni mpaka awe na vitu vingi sana ila sivyo Mungu anavyotaka kwa watu wake. Kutoa ni moy na wala si wingi wa vitu ulivyo navyo.

 Kutoa ni muhimu sana kwa kuwa ni kujiwekea hazina mbinguni ambapo nondo na kutu hawali, kama isemavyo katika Mathayo 6:19-21 “Msijiwekee hazina duniani, nondo na kutu viharibupo, na wevi huvunja na kuiba; 20 bali jiwekeeni hazina mbinguni, kusikoharibika kitu kwa nondo wala kutu, wala wevi hawavunji wala hawaibi; 21 kwa kuwa hazina yako ilipo, ndipo utakapokuwapo na moyo wako.”

 Kutoa mbele za Mungu unajiwekea hazina mbinguni mahali ambapo utakuwa ukiishi milele, mfano mmoja aliutoa mzee Moses Kulola kwa kusema “unakuta mtu anajisifu kuwa ana milioni kumi (10) benki ana mali nyingi sana ila hana hazina yoyote mbinguni na ni bahiri katika kutoa, ukimuuliza mtu huyu anaenda mbinguni, akifika bila shaka hata mahali pake kama atapata bahati hiyo hakutakuwa na hazina halizojiwekea.” Ukifahamu kuwa wewe duniani unapita kuelekea mbinguni weka juhudi katika siri hii pia. Kutoa katika hali ya kawaida ni kama kupoteza ila ni njia ya kujazwa vingi zaidi, ndiyo maana biblia usema kuwa “amfadhiliye/amsaidiaye maskini amkopesha BWANA”

Mungu anataka watu wake kujitoa kwa ajili ya kuifanya kazi ya injili na ana thamini sana wote wanaojitoa kwa ajili ya injili. Hagai 1, Na BWANA uumizwa sana na watu wanaothamini mambo ya nyumba zao na kusahau kazi ya nyumba ya BWANA.

Alisema nami mama yangu kuwa imenipasa kujisikia vibaya na kuona aibu sana pale napopendeza na kuonekana nipo vizuri sana huku wakitazama familia yangu na wazazi wangu hata kwa sehemu ndogo sana hatufananii, yaani nimewaacha mbali sana na hata aibu kutambulisha kuwa ni wazazi wangu. Lengo la nasaha hii kwangu ni kunihimiza kuwa nina wajibu wa kuwafanya wazazi wangu wang’ae na kupendeza hata watu wakitazama waone namna ninavyo jali.

Itaendelea sehemu ya pili

Na Mwl Kelvin Kitaso



Kula mezani na adui!!



Katika kitabu cha Mwanzo, tunasoma vile Mungu alivyomuumba mwanadamu na sababu za uumbaji huo. Kulingana na maandiko katika kitabu hicho, tunaelewa wazi kuwa aliumba ili awe mwangalizi wa uumbaji wake, sambamba na kuwa na ushirika naye. Kutokana na ukweli huu, tunaweza kusema kuwa, aliumbwa ili awe mkuu (master) kuliko vitu chini ya mbingu. Kuonyesha vile alivyomheshimu mwanadamu, Mungu alimuweka mahali ambapo hata Sulemani katika fahari zake zote, hakuwahi kuishi sehemu kama hiyo. Makazi haya yalikuwa na kila aina ya matunda, wanyama, mito na dhahabu iliyo safi. Kwa lugha nyingine tunaweza kusema kuwa, kila kitu kilikuwa ni chema katika Edeni ya Adamu wa kwanza, hadi pale dhambi ilipoingia katika bustani ya Edeni. Baada ya anguko hili, mwanadamu aliweza kupoteza si tu ushindi katika mambo ya kiroho bali alipoteza ushindi katika mambo ya mwilini pia.

Hata hivyo kutokana na upendo wa Mungu wa kumpenda mwanadamu, alitoa ahadi ya kuuletea ulimwengu mbegu itakayourudishia yale yote waliyoyapoteza baada ya kuhiari kuwa chini ya ufalme wa Ibilisi. Wakati wa kuingojea ahadi hii, Mungu aliliinua taifa la Israeli ili kuifundisha dunia vile watoto wake wanavyotakiwa kuishi. Tunapoliangalia taifa hili, tunaweza kuona kuwa kila wakati, Mungu alihakikisha kuwa anakutana na mahitaji yao ya msingi ya kila siku. Hata pale janga la njaa lilipokuwa likiinyemelea dunia, alimnyakua Yusufu kutoka kwa Yakobo, ili kuwa mlango wa shibe kwa taifa lake alilolichagua.

Utoshelevu wa Mungu kwa taifa hili, unaonekana pia katika maneno yaliyonenwa na Mungu kwa Musa juu ya taifa hili. Mungu alimwambia kuwa, atawatoa wana wa Israeli mikononi mwa Farao katika maisha yasiyo na kitu, na kuwapeleka katika nchi inayobubujika maziwa na asali. Pamoja na ukweli huu, wa Mungu kukutana na mahitaji ya kimsingi ya watu wake, uko wakati ambao wana wa Israeli waliishi kwa kula vichwa vya punda, mavi ya njiwa pamoja na kuwala watoto wao! Unachokiona hapa ni kuwa, badala ya maziwa na asali, wana wa Israeli waliishia kula vitu visivyoliwa kutokana na hali ngumu ya kimaisha iliyokuwa ikiwakabili. Neno la Mungu linatuambia kuwa, upungufu huu ulisababishwa na mfalme Ben Hadadi na jeshi lake. Mfalme huyu alikuwa ameliweka jeshi lake nje ya mji wa Samaria ili kuzuia kitu chochote kisiingie au kutoka katika mji wa Samaria.

Kupitia mbinu hii ya Ben Hadadii, biashara za Israeli zilisimama, waliotaka kwenda Yerusalemu kuabudu walishindwa kufanya hivyo, wagonjwa waliotakiwa kutibiwa nje ya Samaria, hawakuweza kufanya hivyo, masomo yalisimama na maghala ya chakula yalibakiwa kuwa matupu. Kwa maneno mengine tunaweza kusema kuwa, Israeli ilikuwa imeporomoka kiroho, kimwili na kiuchumi pia.

Mbinu hii ya mfalme Ben Hadadi, ndiyo inayotumiwa mara kwa mara na Ibilisi, kuyazuia mahitaji ya msingi ya watoto wa Mungu. Kupitia huduma ya Yesu Kristo hapa duniani, Mungu tayari ametoa baraka za kiroho na kimwili kwa kanisa lake, ila mara nyingi kanisa limeishi bila ya baraka hizo kutokana na Shetani kuzikalia baraka hizo. Leo katika somo letu, tutaona vile Mungu alivyolipeperusha jeshi la mfalme Ben Hadadi, na kuuruhusu tena mzunguko wa maisha katika taifa Israeli uliokuwa umesimamishwa na mfalme Ben Hadadi. Kwa vile Mungu habadiliki, ni wazi kuwa yale yaliyobadilisha uteka wa Israeli, yanaweza kutusaidia pia, kuishi kama vile Mungu alivyotukusudia kuishi. Mambo yaliyochangia kurudisha maisha katika Israeli, ni pamoja na haya yafuatayo:-


“Elisha akasema, Lisikieni neno la BWANA; BWANA asema hivi, Kesho panapo saa hii, kipimo cha unga mzuri, kitauzwa kwa shekeli, na vipimo viwili vya shayiri kwa shekeli, langoni pa Samaria.” 2 Wafalme 7:1

Tunapozungumza juu ya neno analohitaji mtu ili kuzichukua haki zake zinazokaliwa na adui, tunapaswa kufahamu njia mbili zinazotumiwa na Mungu pale anapotaka kufikisha ujumbe wake kwa wanadamu. Njia ya kwanza ni ile tunayoweza kuiita neno la msingi la wakati wote kwa ulimwengu mzima, kwa Kiyunani ‘logos’, au maandiko matakatifu. Neno hili la kijumuiya, ni ufunuo wa Mungu uliotolewa zamani na hatimaye kuandikwa katika vitabu 66, vinavyojulikana kama Biblia takatifu. Njia ya pili ya kupokea ujumbe kutoka kwa Mungu, ni ile ya Mungu kufunua mapenzi yake au kile anachotaka kukifanya kwa mtu au kikundi, kwa wakati maalum. Neno la Mungu linalowajia wanadamu kwa njia hii, linajulikana  kwa Kiyunani kama, rhema.

Kutokana na njia hizi mbili za Mungu kusema na watu wake, yako mambo tunayoweza kuyatarajia kwa kusimamia maandiko peke yake, na yako yale yanayohitaji njia zote mbili. Kwa mfano,hatuhitaji ufunuo maalum ili kuwashuhudia watu habari njema za wokovu, ila tunahitaji ufunuo maalum ili kutangazia idadi ya watakaompa Yesu maisha yao, kutokana na ushuhuda huo. Hali kadhalika, hatuhitaji ufunuo maalum ndipo tuhubiri injili ya uponyaji ya Bwana Yesu, ila tunahitaji ufunuo maalum kutamka idadi ya watakaofunguliwa kutokana na maombi yetu. Tunachojifunza kutokana na mifano hii miwili ni kuwa, tunapokuwa katika tatizo fulani zito na la muda mrefu, njia hizi mbili za kupokea kutoka kwa Mungu zinahitajika, ili kutuumbia imani itakayotuinua. Maandiko yatatusaidia kupima pale ufunuo wa kibinafsi utakapotujia, hali kadhalika ufunuo maalum wa kibinafsi, utatuwezesha kutambua kuwadia kwa wakati wa Mungu wa kufanya jambo fulani.

Hiki ndicho kilichotukia wakati maadui walipokuwa wamekalia haki za Israeli. Katikati ya tatizo hili, Elisha alipata neno kutoka kwa Bwana kwa niaba ya taifa la Israeli, kuhusiana na tatizo lililokuwa likiwakabili. Kama mtumishi wa Mungu alikuwa anazijua ahadi za Mungu katika torati vile Mungu anavyoweza kukutana na shida za watu wake, ila ufahamu huu wa maandiko, haukumpatia ujasiri wa kutoa tamko la kumalizika kwa njaa katika Israeli. Ni pale tu alipopokea neno maalum kutoka kwa BWANA kuhusiana na tatizo hilo, ndipo alipoutamkia umma kuwa, “kesho panapo saa hii, kipimo cha unga mzuri, kitauzwa kwa shekeli, na vipimo viwili vya shayiri kwa shekeli, langoni pa Samaria.”


“Basi yule Akida, ambaye mfalme alikuwa akitegemea mkono wake, akamjibu yule mtu wa Mungu, akisema, Tazama, kama BWANA angefanya madirisha mbinguni, je! Jambo hili lingewezekana? Akamwambia, Angalia, wewe utaliona kwa macho yako, lakini hutakula.” 2 Wafalme 7:2

Jambo lingine lililowasaidia wana wa Israeli wakati wa Elisha, kutwaa haki zao zilizokuwa zinakaliwa na maadui, ni imani yao juu ya neno la Mungu lililowajia kupitia kwa mtumishi wake. Kama wasingeliamini kile kilichosemwa na Mungu kuhusiana na tatizo lililokuwa likiwakabili, ni wazi wasingeliweza kukutana na matunda ya neno hilo.

Katika hili, wako wanaoweza kuhoji na kusema, “ kama  wakati wa Mungu umefika, kuna haja gani ya kumsaidia kwa kuamini?” Ninachotaka ukione hapa ni kuwa,kila wakati Mungu hutenda kazi sawasawa na kanuni za maisha zinazopatikana katika maandiko matakatifu. Wakati wake wa kufanya jambo unapofika, kile alichokusudia kukifanya, kitafanyika kupitia barabara ya ufunuo wake, unaopatikana katika maandiko matakatifu. Ufunuo huu ni pamoja na zile kanuni za maisha zijulikanazo kama, “kanuni za imani.”   Neno la Mungu kuhusiana na kanuni hizo linatufundisha kuwa, “Mwenye haki wa Mungu ataishi kwa imani.” Warumi 1:17. Kwa kuwa maisha ni kutoa na kupokea, ni pale tu tunapounganisha imani yetu na neno la Mungu, ndipo tunapoweza kupokea kutoka kwake. Kwa maneno mengine, Mungu anapotaka kutufanyia jambo lolote lile, ni lazima jambo hilo lipitie katika barabara ya imani.

Mara nyingi imekuwa vigumu kwa baadhi ya watoto wa Mungu kukutana na haki zao za kimsingi za kimaisha, kutokana na kutoweka bidii kukubaliana na neno lililotoka kinywani mwa Mungu. Hata wana wa Israeli waliweza kuangamia jangwani kutokana na kutokubaliana na neno la Mungu.Waebrania 4:2. Mungu anaposema na wewe ukashawishika kuwa hilo ni neno lake kwako, ni lazima ufikie hatua ya kuamini kuwa, itafanyika kwako sawasawa na neno hilo. Kinyume cha hapa, utakuwa na neno la Mungu katikati yako, ila halitakusaidia.

Katika andiko linalotawala kipengele chetu tunaona kuwa, Afisa katika Ikulu ya mfalme wa Israeli alivuna uharibifu kutokana kutoamini kile kilichonenwa na Mungu kupitia kwa mtumishi wake. Mungu alipoona kutokuamini kwake, alimwambia yule ofisa kupitia mtumishi wake kuwa, “ wewe utaliona kwa macho yako, lakini hutakula.” Kweli siku ya tukio ilipofika, neno la Mungu lilitimia kwake, pale watu walipokanyaga kutokuamini kulikokuwa ndani yake, mpaka akafa!  Wafalme 7:20


“Basi walikuwepo watu wanne wenye ukoma, penye lango la mji; wakasemezana, Mbona tunakaa hapa hata tufe? Tukisema, Tutaingia mjini, mjini mna njaa, nasi tutakufa humo, nasi tukikaa hapa, tutakufa vilevile. Haya! Twende kukaliendee jeshi la Washami; wakituhifadhi hai, tutaishi; wakituua, tutakufa tu.” 2 Wafalme 7:3-4

Wakati maadui walipokuwa wanaendelea kuzikalia haki za wana wa Israeli na njaa kuwa kali katika Samaria, aandiko letu hapo  juu kwa sehemu, linatueleza kwa sehemu vile maisha ya watu yalivyokuwa. Miongoni mwa watu waliokuwa wakiteseka kutokana na haki zao kukaliwa na maadui, ni wakoma wanne, waliokuwa wakiomba katika lango la mji wa Samaria. Hawa nao kama ilivyokuwa kwa wenzao, nao waliishia kula makombo ya mavi ya njiwa pamoja na mifupa ya vichwa vya punda! Jambo la kutia moja ni kuwa, baada ya kipindi kirefu cha kuteseka, wakoma hawa walifikia mahali pa kusema, “sasa basi.” Mara zote Mungu hutenda kazi pamoja na watu waliofikia hatua ya kuchoshwa kuishi nje ya mapenzi ya Mungu.

Kama kanisa la siku hizi za mwisho linataka kuzitwaa haki zake zinazokaliwa na adui, ni lazima lifikie mahali pa kuchoshwa na hali hiyo na kuanza kutafuta namna ya kuondokana na hali hiyo. Inasikitisha kuona vile baadhi ya waamini, wanavyochukuliana na Shetani kwa kile kinachoonekana kama ‘kuyapalilia’ matatizo waliyo nayo! Katika miaka tuliyo nayo, si jambo geni kumwona mwamini asiye na muda wa kuomba kutokana na kuzidiwa na usingizi, licha ya kuwa analalia  godoro la maboksi!   Ni wazi mwamini wa jinsi hii, bado hajafikia hatua ya kuchukia hali hii ya kukosa godoro. Kama tunahitaji kuishi maisha ambayo Mungu ametukusudia tuishi, ni lazima tuungane na wale wenye ukoma wanne, ambao katika taabu yao, walifikia mahali pa kusema, “sasa basi!”


Haya! Twende kukaliendee jeshi la Washami; wakituhifadhi hai, tutaishi; wakituua, tutakufa tu.” 2 Wafalme 7:3-4

Kwa kuwa idadi ya wakoma ilikuwa wanne, ni wazi wazo la kuiendea kambi ya Washami halikuwa wazo la pamoja, mmojawao alitoa wazo hilo na wengine wakakubaliana naye. Hivi ndivyo ilivyo ndani ya ufalme wa Mungu, kila mara yuko atakayetoa wazo fulani jema, litakalohitaji kuungwa mkono na wananchi wengine katika ufalme huo. Kama kusingelikuwa na kukubaliana katika kambi hii ya wakoma, ni wazi hata yule aliyelitoa wazo hilo, angelikata tamaa na ushindi usingelipatikana.

Mambo mengi yanatatizika katika maeneo mengi ndani na nje ya ufalme wa Mungu, kutokana na kukosekana kwa mhimili huu wa makubaliano. Kiongozi wa kiroho anaweza kutamka neno jema, ila siku ya kulitendea kazi neno hilo, ni waamini kiduchu watakaoonekana. “Njoni kwenye maombi”, mchungaji atasema, siku ya maombi, hakuna watu. “Njoni ibada za katikati”, siku ikifika patupu. “Wekeni bidii kushuhudia”, hakuna wa kufanya hivyo. Nionyeshe familia iliyopiga hatua kiroho na kimwili, nami nitakuonyesha hali ya makubaliano, ndani ya jamii hiyo. Makubaliano yalikifanya kishindo cha kazi ya ujenzi wa mnara wa Babeli kufika mbinguni, lakini makubaliano yalipokosekana, kazi ya ujenzi iliweza kusimama! Mwanzo 11:1-9

Kama wana wa Mungu tunataka kula mema ya nchi, ni lazima tuhakikishe kuwa, tunakubaliana na; neno la Mungu, viongozi wanaotuongoza na Roho Mtakatifu. Hali kadhalika, tunatakiwa kukubaliana na waamini wenzetu katika kila neno linaloujenga ufalme wa Mungu.


“Basi walikuwepo watu wanne wenye ukoma, penye lango la mji; wakasemezana, Mbona tunakaa hapa hata tufe? Tukisema, Tutaingia mjini, mjini mna njaa, nasi tutakufa humo, nasi tukikaa hapa, tutakufa vilevile. Haya! Twende kukaliendee jeshi la Washami; wakituhifadhi hai, tutaishi; wakituua, tutakufa tu.” 2 Wafalme 7:3-4

Andiko letu hapa juu linaonyesha mtihani mkubwa wa kimaamuzi uliokuwa ukiikabili kambi ya wakoma, katika lango la Samaria. Uchaguzi wa kwanza uliokuwa mbele zao, ulikuwa ni ule wa kuiacha kambi yao na kuhamia ndani ya mji. Kama wangeliamua kufanya hivyo, katika ulimwengu wa roho, wangelikuwa wanakwenda kufia mbali na haki zao. Uamuzi wa pili waliokuwa nao, ni ule wa kuendelea na ndoa yao ya mateso katika lango la mji. Hapa tena, wangelikufa licha ya kuwa karibu sana na jeshi la Washami, lililokuwa likizishikilia haki zao. Uamuzi wa tatu waliokuwa nao, ni ule wa kuwaendea maadui wanaozishikilia haki zao. Ingawa kibinadamu uamuzi huu ulionekana kuwa wa hatari zaidi, ulikuwa umebeba mwanya wa kuhurumiwa na Washami. Baada ya kuichunguza milango hii mitatu, walichagua kuiendea kambi ya maadui.

Mara kwa mara maisha ya wanadamu chini ya jua yanakabiliwa na mitihani ya aina hii ya kimaamuzi, kumchagua Kristo ukose mali ya dunia hii au kuchagua mali ya dunia hii, umkose Kristo. Wakati mwingine, kuna mtihani wa kumchagua Kristo upoteze nafasi ya kazi iliyokuwa mbele zako, au kuichagua nafasi ya kazi, uukose uzima wa milele. Wakati wa mitihani ya jinsi hii, upenyo utapatikana pale mwamini atakapofanya uamuzi ulio na busara za Mungu ndani yake. Mwamini anaweza kufanikiwa mtihani huu wa uchaguzi, pale atakapoomba ushauri wa kiongozi wake wa kiroho pale atakapokabiliwa na mitihani hii ya kimaamuzi.

Kama kanisa la siku za mwisho linataka kuzitwaa haki zake zilizofunuliwa katika maandiko matakatifu, linatakiwa kufanya maamuzi yenye busara hata kama kutakuwa na hatari katika kufanya hivyo. Mafanikio ya mtu ya sasa na yale yajayo, kwa kiwango kikubwa yanategemea busara yake katika maamuzi anayoyafanya siku kwa siku katika maisha yake.


“Basi walikuwepo watu wanne wenye ukoma, penye lango la mji; wakasemezana, Mbona tunakaa hapa hata tufe? Tukisema, Tutaingia mjini, mjini mna njaa, nasi tutakufa humo, nasi tukikaa hapa, tutakufa vilevile. Haya! Twende kukaliendee jeshi la Washami; wakituhifadhi hai, tutaishi; wakituua, tutakufa tu.” 2 Wafalme 7:3-4

Kabla ya kuzama ndani katika kukielezea kipengele hiki, ni vema tukumbuke kuwa, taabu iliyokuwa ikiukabili ufalme wa Israeli, ilitokana na mji wao kuzingirwa na maadui. Ingawa Israeli ilikuwa mojawapo ya mataifa yenye jeshi lenye nguvu miaka hiyo, jeshi hilo lilinyong’onyea kutokana na nguvu za kijeshi za Washami. Hofu hii iliyokuwa imeliangukia jeshi la Israeli, zilizokuwa zimeenea katika maeneo yote ya mji na kila mtu katika taifa lile, alikuwa katika hofu kubwa. Hata wale wenye ukoma wanne walikuwa wanaelewa juu ya mfadhaiko huu uliokuwa juu ya wote waliokuwa wakiishi ndani ya Samaria.

Kitu cha kutia moyo ni kuwa, pamoja na viungo vyao kuliwa na ukoma kiasi cha kuwaondolea kasi ya kutembea au kukimbia, bado wakoma hawa, waliamua kuiendea kambi ya Washami! Kama wasingelikuwa na ukoma, ingelikuwa rahisi kuiendea kambi ya Washami na pia ingelikuwa rahisi kwao, kukimbia pale neno la shari litakapotokea. Watuhawa walikataa kukubaliana na milango yao ya fahamu na kujitamkia kuwa, “pamoja na udhaifu tulio nao, tunaiendea kambi ya maadui!”

Tunachokigundua hapa ni kuwa, kama tunahitaji kuwa kama vile Mungu anavyotaka tuwe, ni lazima tuwe tayari kung’ang’ana na uamuzi wa busara tulioufanya bila kuangalia udhaifu wetu. Udhaifu wetu unaweza kuwa umaskini, kukosa elimu, hali ya kutoka katika familia isiyo na jina, udhaifu wa kiafya na kadhalika. Ndio, udhaifu huu unaweza kuwa dhahiri, ila kamwe hautakiwi uwe kikwazo cha kutuzuia kuishi katika mapenzi ya Mungu. Ukiangalia watu ambao Mungu aliwatumia kufanya mambo makubwa katika siku za Biblia, walikuwa ni watu waliokuwa na udhaifu fulani katika maisha yao.

Fanny Crossby, alikuwa kipofu, ila aliweza kuandika zaidi ya nyimbo 3,000. Smirth Wigglesworth, alikuwa seremala asiye na kisomo ila alitumiwa na Mungu kwa kiwango kilichowafanya wengine wamwite, mtume wa imani! Naye Musa alikuwa na kigugumizi, ila aliweza kumtetemesha Farao na ufalme wake, naye Gideoni, alikuwa ni mtu kutoka familia maskini, ila aliweza kuliongoza jeshi la Israeli kulishinda jeshi lenye nguvu la Wamidiani. Watu hawa walitumiwa na Mungu kufanya mambo makubwa, pale waliposukuma mbele pasipo kuangalia udhaifu uliokuwa ukiwakabili.

Inasikitisha kusema kuwa, watoto wengi wa Mungu wameshindwa kuishi maisha waliyokusudiwa na Mungu, kutokana na kukubaliana na kilio kinachofanywa na udhaifu wao wa kiroho na ule wa kimwili. Wakati umefika kwa watoto wa Mungu kupambana na chochote kile kinachozizuia haki zao, bila kuangalia udhaifu walio nao. Hivi ndivyo walivyofanya wale wenye ukoma wanne, udhaifu wao ulikuwa halisi, ila walichoshwa na matatizo yao na kusema, “tunaiendea kambi ya Washami.


“Basi wakaondoka kabla ya mapambazuko, ili waende mpaka kituo cha Washami.” 2 Wafalme 7:5

Biblia haisemi hasa sababu zilizowafanya wakoma hawa waamke mapema kabla ya giza kutoweka, ila kudamka kwao kulileta matokeo makubwa mawili. Kwanza, kuliepusha kukutana na watu katika kusafiri kwao. Kulingana na torati ya Musa, wenye ukoma walitakiwa kupaza sauti za unajisi wakati wanapotoka eneo moja kwenda lingine. Pamoja na uzuri wa agizo hili katika torati, kitendo hiki hakikuwa cha kufurahisha kwa yule aliyehesabika kuwa najisi katika jamii. Unafahamu kama una tatizo, na ukawekwa utaratibu wa kulipigia mbiu tatizo hilo mara kwa mara, kamwe utaratibu huo, hautakuwa baraka kwako. Hata wataalam wanasema kuwa, jinsi mtu anavyotamka mara kwa mara juu ya tatizo lake, ndivyo makali ya tatizo hilo yanavyozidi kuongezeka. Kutokana na ukweli huu, uamuzi uliofanywa na wakoma wa kuanza safari kabla ya kupambazuka, uliwafanya wasikutane na watu, hivyo kuwaondolea kero ya kupiga kelele za unajisi.

Jambo la pili, kule kudamka kwao usiku, kuliondoa uwezekano wa kukatishwa tamaa na watu, pale watakapoulizwa kule walikokuwa wakielekea. Jamii ilizoea kuwakuta katika lango la mji, hivyo kuwaona wakiwa mbali na lango hilo pamoja na mizigo yao, kungelizusha dodoso kuhusiana na kilele cha safari yao. Kama wangeanza safari yao mapema na kukutana na watu, swali kubwa lingekuwa,“mnakwenda wapi?”, na hapo wangelikutana na maneno ya kukatisha tamaa pale watakapojibu kuwa, “tunaliendea jeshi la Washami.” Tunachokiona hapa ni kuwa, kama tunahitaji kukifikia kilele tulichokusudiwa na Mungu tukifikie katika maisha yetu, tunatakiwa kuiruhusu imani itusahaulishe mto wa matatizo yanayoyasonga maisha yetu. Kama tutakuwa watu wa kutumia muda mwingi kushika tama kutokana na matatizo yanayotusonga, tutaufanya mto wa matatizo uzidi kufurika katika maisha yetu, na hapo hatutaona ushindi.

Sambamba na kuondoa macho na vinywa vyetu katika matatizo yanayotusonga, tunatakiwa kuamka kungali giza ili kuwakwepa watu waliobeba sumaku ya kukatisha tamaa. Mara nyingi tunaongea juu ya kushirikiana hatupaswi kushirikiana na kila mtu ndani ya kanisa la Mungu.   Mtu mmoja alitamka mahali fulani kuwa, katika kanisa kuna makundi mawili ya watu. Kundi la kwanza ni lile la wabeba maono (vision carriers) na la pili ni la wauaji wa maono (vision killers). Kama ni kushirikiana, tutashirikiana na wabeba maono, ila kwa wale wanaoua maono, ni lazima tuhakikishe kuwa tunaamka kungali giza ili tuwakwepe.


“Na walipofika mwanzo wa kituo cha Washami, kumbe! hapana mtu. Kwa maana BWANA alikuwa amewasikizisha Washami kishindo cha miendo ya magari, na kishindo cha farasi, kama kishindo cha jeshi kubwa wakaambiana, Tazama, mfalme wa Israeli amewaajiri wafalme wa Wahiti, na wafalme wa Wamisri, waje wapigane nasi. Kwa hiyo, wakaondoka wakakimbia kungali giza bado, wakaziacha hema zao, na farasi zao, na kituo chao vile vile   kama kilivyokuwa, wakakimbia wapate kuziponya nafsi zao. 2 Wafalme 7:5-8

Ingawa kulikuwa na uwezekano wa kuuawa au kuhurumiwa na Washami, kulingana na maneno ya wenye ukoma, naamini kuwa, walikiendea kituo cha Washami huku wakitarajia uzima badala ya umauti. Kama wangelikuwa tu wakitarajia kifo, ni wazi wangelichagua kufia katika kambi yao katika lango la mji. Ingawa kulikuwa na uwezekano wa kuangamizwa na Washami, wakoma hawa waliiendea kambi ya adui huku wakitarajia kuhurumiwa na wale waliokuwa wakiwataabisha. Kama tunahitaji kuzikamata haki zetu zilizokaliwa na adui na hatimaye kula mezani pa adui, ni vema tufanye kila lililo katika uwezo wetu na tukisha kufanya hivyo, tukae mkao wa kutarajia muujiza kutoka kwa Mungu.

Mara zote wakati wa Mungu wa kutenda jambo fulani unapofika, ni lazima mhusika naye ashirikiane na Mungu kwa kuweka imani yake katika lile linalokusudiwa kutendwa na Mungu. Hivi ndivyo ilivyotukia wakati wa njaa iliyolipata taifa la Israeli wakati wa Elisha. Kwanza, lilitangulia neno la Mungu kuashiria wakati wa Mungu wa kugeuza uteka wa Israeli na kisha, wakawepo wenye ukoma walioamua kuwaendea wale walioisababisha njaa hiyo. Kama wenye ukoma hawa wasingeliamua kuiendea kambi ya Washami, huenda muujiza huo usingelitokea. Hili nalisema kwa kuwa neno la Mungu linatuambia kuwa, Washami waliziachia haki za wana wa Israeli, pale Mungu alipotenda muujiza kupitia kishindo cha miguu ya wale wakoma wanne. Wakati mwingine limeuelezea muujiza huu kwa kutumia maneno yafuatayo; ‘Mungu alikichukua kishindo cha miguu ya wakoma wanne, akakiingiza kwenye amplifaya ya mbinguni na kukitupa katika spika  zilizofungwa katika kambi ya Washami!’

Mpendwa, naamini kuwa umepokea kitu kupitia fundisho hili, unachotakiwa kufanya, ni kuanza kuyaweka mafundisho haya katika vitendo, huku ukimwomba Roho wa Mungu kukuongoza. Kama ukiyatendea kazi mafundisho haya, naamini kuwa yatatoa mchango mkubwa kukufanya uishi sawasawa na vile Mungu alivyokukusudia. Wewe fanya yale yaliyo katika uwezo wako na Mungu atakitumia kishindo kitakachozaliwa na bidii yako kuwafanya maadui waziachilie haki zako! AMENI

Na Askofu Rodrick Mbwambo

Kudharau vitu vidogo kutatuletea maangamizo makubwa!!

  • kitaso picha

    Katika mfululizo wa makala zilizopita tuliangalia maadui wa mafanikio ya mwanadamu kwa kuanza na kukosa maono, na kukata tamaa. Wiki hii tunaendelea na adui wa tatu ambaye ni dharau. Karibu katika mwendelezo wa maadui wa mafanikio kwa kuangalia dharau.

 “Hakuna atakayekuona dhaifu pasipo ruhusa yako.” Eleanor Roosevelt

 Dharau ni kikwazo kikubwa pia cha mafanikio kwa mtu yeyote anayetaka kufanikiwa; na dharau hapa haina maana moja ya kuwadharau wengine ila inaenda juu zaidi ya hapo kwa kutazama kujidharau mtu kama mtu, kudharau vitu vinavyomzunguka na pia kujidharau yeye mwenyewe kuwa hawezi kufikia mafanikio na kuona kuwa hawezi kabisa.


Ni wewe tu unayeweza kuwafanya watu au jamii ikuzungukayo ikudharau au ikuheshimu.

Mtu anayejidharau ni vigumu sana kukubalika na watu wengine na pia ni vigumu sana kwa yeye mwenyewe kufanya mambo makubwa kwa kuwa ujidharau na kuona kuwa hawezi kufanya mambo hayo. Ni kweli kuwa zipo sababu nyingi ambazo zinaweza kumsababisha mtu akajidharau ila ya kutojitambua kuwa yeye ni nani inakamata maeneo yote kwa kuwa mtu anayejitambua na uthamani wake hata kama hana vitu ila kamwe hatokaa kujidharau kwa vile alivyo na hata kama watu wengine wanamdharau lakini yeye hawezi kukubaliana nao na kuanza kujidharau kama wengine wajionavyo.

Watu wengi sana wameuza utu wao kwa tatizo la kujidharau na kuona kuwa wao si kitu na wengine wameruhusu hata miili yao kuchezewa katika ngono kwa tatizo hili la kujidharau na kuona kuwa hawana uthamani ila kama wangefahamu uthamani wao isingekuwa ni vyepesi kufanya hivyo. Na wengine wameshawahi kutamkiwa maneno ya kudharauliwa na wengine na kufika mahali pa kusema kuwa hawana thamani kabisa katika maisha yao.

Wewe ni mtu wa thamani sana katika hii dunia hata kama watu wana kudharau na jua kuwa Yesu Kristo ndivyo akuonavyo na ndiyo maana akatoa uhai wake ili apate mtu kama wewe. Usijidharau kwa kuwa mwanadamu yeyote aliyeumbwa na Mungu ameumbwa na kitu cha tofauti sana ndani yake na amepewa uwezo wa kufanya mambo mengi yakatokea hivyo amini kuwa unaweza wala usitie hofu wala shaka maana wewe ni wa thamani sana na unaweza sana.

Hesabu 13:30 “Kisha, huko tuliwaona Wanefili, wana wa Anaki, waliotoka kwa hao Wanefili; tukajiona nafsi zetu kuwa kama mapanzi; nao ndivyo walivyotuona sisi.”

Kujidharau ni siraha kubwa sana ambayo adui utumia kumfanya mwamini kutofikia hatima yake, wapelelezi wanafika mahali wanajidharau na kujiona kama mapanzi ndani yao na ukishajiona dhaifu ni lazima itakuwa tu kwako. Ttizo ni wewe kujiona katika hali mbaya na tatizo si kwa wale wanaokuona, kwa sababu kama unajiamini hata wakudharauje ni lazima hautakubaliana na utazamaji wao kwako.

Paulo katika kitabu cha Wafilipi 4:13 anajiamini wazi kwa kusema kuwa “Nayaweza mambo yote katika yeye anitiaye nguvu”

Kujidharau kunatokana pia na kutokujitambua kuwa wewe ni nani na umebeba kusudi la namna gani ndani yako na pia kutojua Mungu anakutazamaje na anakutazama kama nani. Usipojifahamu wewe ni nani ni rahisi sana ukajidharau na hata kufungua mlango kwa wengine kukudharau na kukuona ni mtu wa kawaida sana.

Nilipogundua kuwa Mungu ananitazama kama ‘mungu’ kama anenavyo katika Zaburi 82:6 “Mimi nimesema, Ndinyi miungu na wana wa aliye juu nyote pia” ilinibadilisha sana mtazamo wangu na kunifanya nijiamini zaidi kwa kuwa nimepewa uwezo ndani yangu wa kutosha ambao kwa huo naweza nikafanya mambo mengi na yakadhihirika katika uhalisia wake; na pia neno katika Yohana 1:12  inasema “bali wote waliompokea aliwapa uwezo wa kufanyika watoto wa Mungu; ndio wale waliaminio jina lake” kwa maandiko haya ujasiri wa mtu uzidishwa haswa kwa kujifahamu wewe ni nani na Mungu anakutazama kama nani na kama umepewa uwezo ndani yako basi unaweza mambo yote katika yeye akutiaye nguvu. Umepewa uwezo wa Kiungu ni lazima uwe mtu wa tofauti na walivyo watu wengine.

Kudharauliwa na watu wengine.

Huwezi kumzuia mtu anayetaka kukudharau ila unaweza kutokubaliana na dharau zake.

Mathayo 13:54-58 “Na alipofika nchi yake, akawafundisha katika sinagogi lao, hata wakashangaa, wakasema, Huyu amepata wapi hekima hii na miujiza hii? 55 Huyu si mwana wa seremala? Mamaye si yeye aitwaye Mariamu? Na nduguze si Yakobo, na Yusufu, na Simoni, na Yuda? 56 Na maumbu yake wote hawapo hapa petu? Basi huyu amepata wapi haya yote? 57 Wakachukizwa naye. Yesu akawaambia, Nabii hakosi kupata heshima, isipokuwa katika nchi yake, na nyumbani mwake mwenyewe. 58 Wala hakufanya miujiza mingi huko, kwa sababu ya kutokuamini kwao”

Watu walikuwa wanamfahamu Yesu kama seremala na walipoona anafanya mambo makubwa kuliko wao walivyomuona kama seremala tu wakaanza kumshangaa na wengine kumdharau, ila Yesu hakuwakataza wao kumdharau bali hakuchukulia maanani yale madharau yao kwake.

Usijidharau maana wewe ni zaidi ya watu wakuonavyo na hata wasemavyo kuhusu wewe, hakuna akujuaye wewe ni nani ila muumbaji wako ndiye akujuaye wewe ni nani. 

Kudharau vitu vidogo vidogo. 

Mambo yote makubwa yalitoka katika vitu vidogo dogo ambavyo mara zote huonekana ni vitu vya kawaida sana. Mwanadamu alitoka kwenye mavumbi ya ardhini, msitu mkubwa ulitokea kwenye mbegu ndogo sana na pia waweza kuangamizwa kwa njiti ndogo sana ya kiberiti, mti wa haradari ulitoke kwenye mbegu ndogo sana lakini uwa mkubwa hata kuwafaa ndege na hata wanadamu. Watu wakubwa duniani nao walianza sehemu ndogo sana na ya chini sana kuliko uliyonayo wewe leo japo waweza pungua au kuzidi kwa sehemu tu, ila tofauti yao na watu wengine ni kwa namna ile ya kuyachukulia hayo mambo madogo. Yupo tajiri mkubwa sana duniani ambaye alianza kwa kuuza bigijii ‘bub gum’ chuoni ila leo ni mtu mkubwa sana.

Watu wengi sana wamekuwa na kasumba ya kuyadharau mambo madogo madogo na kuona kuwa hayana maana kwao labda wangeanzia kwenye mambo makubwa ambayo yangewafanya na wao kuonekana watu wenye thamani. Historia ya tajiri mkubwa kuliko wote Afrika kwa wakati huu aitwaye Dangote alianzia na biashara ya kuuza unga kwa mtaji wa kukopa kwa ndugu yake ila alijiongeza siku hadi siku hata kufikia ukubwa huo.

Suala la kudharau mambo madogo madogo ni kubwa sana haswa kwa watu wa Mungu pia kwa kuamini kuwa watu watawadharau watakapowaona wanafanya biashara ndogo ndogo na wengine uamini ni kujipotezea utu wao ila ni muhimu sana kufahamu kuwa hata walio juu walianza chini ila walikuwa na lengo la kuwa juu na ndiyo maana mpaka leo wapo juu. Wengine huamini kuwa “mimi nimebarikiwa na Mungu itakuwaje nifanye kazi za watu wa hali ya chini” hii ni mbaya sana na ni vyema kujifunza kwa Yusufu aliyekubali kuwa mtumwa/mfanyakazi wa ndani ila badae akawa waziri mkuu na pia Yakobo alianza kama kibarua wa kuchunga mifugo ya Labani ila ndipo alipopatia utajiri mkubwa sana aliokuwa nao.

Nimejifunza sana katika eneo hili kwa kuwa Mungu anapenda watu wachakarikaji na ilinilazimu kwa wakati mwingine kuajiliwa kama muuza duka la mtu, mtunza mifugo ya mtu, kubeba mikaa na kufanya kazi za hali ya chini sana ila nikijua kuwa naelekea mahali pa juu sana na yale ninayoyaona leo sitoyaona tena, ngoja nikukumbushe habari za Yusufu ya kuwa baada ya kuinuliwa na Bwana hakuwa mtumwa/mfanya kazi wa ndani tena ila yeye aliajiri wa kumfanyia hizo kazi na pia Yakobo yeye hakuchunga yeye tena ila alikuwa akichungiwa. 

Kwenye kitu ambacho wewe unakidharau wenzio wanaona fursa ya kuwapeleka mahali wanapotaka kwenda. Usidharau vitu vidogo vidogo kwa kujitia moyo kuwa mimi ni mbarikiwa siwezi kufanya vitu vya aibu namna hiyo kwa kuwa yupo Yakobo ambaye alitoka kwenye familia ya kitajiri sana pengine zaidi yako na pia alikuwa ni mbarikiwa wa BWANA na kuahidiwa mambo makubwa pengine kuliko wewe leo ila hakuona ule utajiri kama ni kitu cha kufungamana nacho hata kikamfanya abweteke na kudharau kazi ila alianza kuangaika na mambo madogo madogo ambayo yalimuongeza na kumfanya awe mtu mkubwa sana ila naye kabla ya utumwa huo alitamkiwa kuwa ni mbarikiwa na pia jifunze kwa Musa aliyechunga mifugo kule Midiani alikuwa anatokea kwenye nyumba ya kifalme. Ndivyo walivyo watu wa Mungu halisi.

Wengine hawataki kujishughulisha katika madogo madogo kwanza na utegemea sana kusaidiwa mitaji mikubwa ili waanzie juu, hii ni dhana mbovu kwa kuwa waweza anza na padogo sana ambapo pana dharauliwa na watu wengi ila ukapanda juu siku hadi siku. Kuna aina mbili tofauti za watu katika kupambana na maisha hata kufikia viwango vya juu; aina ya kwanza ni watu wale waliowekewa ngazi tayari na watu waliowatangulia ambao waweza kuwa wazazi, ndugu wa karibu na hata marafiki wa karibu, yaani wao huikuta ngazi na kazi yao kubwa huwa ni kuanza kupanda ngazi hiyo ili kufika juu: aina nyingine ni watu ambao huanza wao kama wao kwa kutafuta mbao, na kila dhana ya kutengenezea ngazi na huanza kuitengeneza ngazi wao wenyewe hata ikikamilika huiweka mahali pa kupandia wao wenyewe na kuanza kuipanda wao wenyewe, aina hii ndiyo inabeba watu wengi wa jamii ya Kiafrika. Aina hizi mbili za watu huwa tofauti na kila mmoja anapaswa kupambana kwa namna yake ili kufika pale juu apaswapo kufika ila umakini na juhudi kubwa kote yatakiwa na ule upande wa pili unahitaji juhudi kubwa zaidi ya kupambana na kuijiamini kuwa unaweza katika kupambana hata ukafanikiwa kufika juu katika eneo ambalo uhitaji kufika. 

Mchwa wadogo uangusha nguzo kubwa. 

Rafiki yangu mmoja anapenda sana kusisitiza mara nyingi katika msemo huu ambao nimekuwa nikijifunza sana kwa msemo huu. Nguzo inapokuwa imesimama huonekana ni nzuri na imara ila nguzo hiyo huweza angushwa na mdudu mdogo sana aitwaye mchwa. Ikiwa imesimama mchwa wanaisogolea hili kuanza kuitafuna ila kama imekingwa na vidhibiti vya mchwa si rahisi kuweza kuliwa. Ndivyo ilivyo kuna mambo watu huyaona ni madogo madogo sana ila ndiyo mambo hayo hayo yaliyo kwazo la kufanikiwa kwa mtu na zaidi huweza mnyima mtu nafasi ya kuziingia mbingu. Ukimtazama mtu ambaye anguko limetokea wengi waweza shangaa sana ila ukweli ni kwamba kuna mchwa walikuwa wanakula ndani kwa ndani na mtu huyo hakuweza kuwazuia wasiendelee sasa wamekula mpaka kuozesha nguzo hiyo na ndiyo maana imeanguka kwa kuwa imeoza na imeshindwa kujimudu.

Ni vyema sana kutodharau mambo madogo madogo kwa kuwa hata shetani anajua kuwa hawezi kukupata kwenye makubwa na ndiyo maana anaweza kutumia vitu vidogo na kuvilemba sana hata ukavitetea na kuviona vyafaa sana ila mwisho wake ni kukupeleka katika maangamizo makubwa. Waswahili usema “usipoziba ufa utajenga ukuta” tazama kwa umakini sana na usiruhusu kabisa madogo kupata nafasi ya kukuangusha. 

Maangamizo makubwa uletwa na vitu vidogo. 

Kwa kuitazama njiti ya kiberiti ni njiti ndogo sana ila inauwezo wa kuchoma msitu mkubwa uliokaa kwa kitambo kirefu ndani ya masaa machache sana uteketea kwa matokeo ya njiti hiyo. Pia magonjwa yanayomsumbua mwanadamu hutokana na wadudu wadogo sana kwa kuutazama mfano wa mbu ni kiumbe kidogo sana ila ueneza malaria ambayo uua watu wengi sana ila cha msingi ni “kinga ni bora kuliko tiba” jikinge kwa kila tahadhari na kwa gharama yoyote kabla ya hatari na ni bora watu wakaona wewe ni muoga ila kwako si uoga bali ni usalama. Wengine huikimbia sana zinaa na kuitwa waoga na washamba ila hawa sivyo kama watazamavyo ila wameepuka hatari na kufuata usalama.

Mfano mwingine wakuona ni mfano wa nzi kuwa ni mdogo sana ila usababisha ugonjwa mkubwa wa kipindu pindu ila kinga yake ni kutumia chakula cha moto na kisafi ambacho hushindwa mudu kukisogelea na vivyo hivyo kwa mwamini ni bora kuwa safi na wa moto ili kuepuka hatari. Ukiwa safi na wa moto vitu vichafu haviwezi kupata fursa ya kuwa karibu na wewe na kukufanyia maangamizo makubwa.

–Kelvin Kitaso


“Nguvu zangu ni zipi, hata ningoje? Na mwisho wangu ni nini, hata nisubiri? Je! Nguvu zangu ni nguvu za mawe? Au mwili wangu, je! Ni shaba? Je! Si kwamba sina msaada ndani yangu. Tena kwamba kufanikiwa kumeondolewa mbali nami? Kwake huyo atakaye kuzima roho inapasa atendewe mema na rafiki; Hata kwake huyo aachaye kumcha Mwenyezi” (Ayubu: 6:11-14).

Nimesoma tena habari za Ayubu nikaona jambo. Kuzimia roho maana yake ni kukata tamaa au kuishiwa nguvu za kuendelea na msimamamo au jambo unalofanya. Ayubu alifika mahali pa kuzimia roho wakati anapita kwenye JARIBU ambalo lengo lake ni KUPIMA kile ambacho Mungu aliona ndani yake, yaani “mkamilifu, mwelekevu, mcha Mungu na aliyejiepusha na uovu” (Ayubu 1:1). Kwa sababu ya UBORA wa Ayubu, Mungu akajisifu juu ya Ayubu lakini Ibilisi aliona kwamba Ayubu alikuwa na SABABU nyingine ya kuishi hicho kiwango bora cha maisha na wala sio kwa sababu ya kumcha Mungu tu. Angalia hapa, “Ndipo Shetani akamjibu BWANA, na kusema, Je! Huyo Ayubu yuamcha BWANA bure? Wewe hukumzingira kwa ukigo pande zote, pamoja na nyumba yake, na vitu vyote alivyo navyo? Kazi za mikono yake umezibarikia, nayo mali yake imeongezeka katika nchi” (Ayubu 1:9, 10).

Kuna tofauti ya kumcha BWANA kwa sababu ya sheria, watu wanaokuzunguka, hofu ya matokeo ya uovu wako kwa jamii, hofu ya mume au mkeo, hofu ya kupoteza kazi, hofu ya kupata aibu, hofu ya magonjwa, hofu ya kufa, nk. na kumcha Mungu kwa sababu UNAMHESHIMU na KUMPENDA tu. Iko tofauti kubwa, na hii sababu ya kumcha Mungu kwa sababu umeamua kumheshimu na kumpenda, ni jambo ambalo ni bora na la kumvutia Mungu sana. Angalia, Mungu anasema “hakuna aliye kama Ayubu duniani” (Ayubu 1:8), inamaana Mungu aliangalia na kuona viwango tofauti ndani ya “watakatifu walioko duniani” kisha akaona “ni yupi anampendeza zaidi”. Safari hii, BWANA aliamua kusema habari za Ayubu kwa maana viwango vyake vilikuwa vya juu kuliko wenzake wote juu ya nchi.

Angalia tena jambo hili, akili za kawaida za mke wa Ayubu hazikujua kwamba hata walio wakamilifu na wacha Mungu hupatwa na mambo magumu! Ona tena hapa Ayubu anamjibu mkewe, “Lakini yeye akamwambia, Wewe wanena kama mmoja wa hao wanawake wapumbavu anenavyo. Je! Tupate mema mkononi mwa Mungu, nasi tusipate na mabaya? Katika mambo hayo yote Ayubu hakufanya dhambi kwa midomo yake” (Ayubu:2:10). Angalia tena, kama jambo halikufikishi mahali pa kutenda dhambi hilo sio jaribu. Ayubu hakutenda dhambi hata kwa hatua hii ambayo mkewe alimfikisha, yaani hata kumwazia Mungu vibaya licha ya kufanya dhambi kwa matendo yake.

Angalia jambo hili tena, wakati Ayubu anajua na kutarajia kutiwa moyo, kufarijiwa na kupata bega la kuegemea wakati wa shida yake, hakupata sio kwa mkewe wala marafiki zake! Ndipo akasema, “Kwake huyo atakaye kuzima roho inapasa atendewe mema na rafiki; Hata kwake huyo aachaye kumcha Mwenyezi”. Ndipo nikajua, kumbe! Watu wengi wanakata tamaa, kuchoka au hata kumtenda Mungu dhambi, eti, hawajatiwa moyo! Au kuna mtu amewakatisha tamaa au kuwavuruga? Na sasa WAMEAMUA kufanya dhambi tu! Je! Umeona kiwango hiki cha kumcha Mungu? Yaani mtu anamcha Mungu kwa sababu “ametendewa mema”, akitendewa asivyotarajia “anaacha kumcha Mungu”! Basi nikajifunza jambo hili. Katika shida zangu na majaribu yangu, wapo watu ambao kazi yao itakuwa kuondoa tegemeo langu kwao, au kunikatisha tamaa, au kuweka vikwazo zaidi, au kuja na namna mbali mbali za kunisukuma ili kuniangusha. Ole wake ambaye nguvu zake ziko katika “wema wa wanadamu” na kusaidiwa nao! Maana kama Ayubu naye angekuwa hivyo, jina lake lisingetajwa kamwe japo alifanya mengi mazuri huko nyuma, ila jaribu hili asingevuka kwa sababu “rafiki na watu wake hawakumtendea wema”.

Angalia jambo hili la rafiki wataabishaji wa Ayubu, “Kumbuka, tafadhali, ni nani aliyeangamia akiwa hana hatia? Au hao waelekevu, walikatiliwa mbali wapi? Kama mimi nilivyoona, hao walimao maovu, Na kupanda madhara, huvuna yayo hayo.” (Ayubu 4:7,8). Mawazo yao ni kama ya wale wasiojua njia za Mungu. Wanajaribu kumwambia Ayubu kwamba anapata mabaya kwa sababu ametenda dhambi, kumbe! Ni kinyume chake. Ayubu anapata majaribu kwa sababu ya ubora wake sio kwa sababu ya uovu wake! Naye Ayubu akajibu na kusema, “Nifunzeni, nami nitanyamaa kimya; Mkanijulishe ni jambo gani nililokosa. Jinsi yafaavyo maneno ya uelekevu! Lakini kuhoji kwenu, je! Kumeonya nini? (Ayubu 6:24,25). Kila Ayubu akiangalia na kujitathimini haoni jambo, ndipo anasema jamani, niambieni nimekosa nini sio kunisomesha tu maneno, niambieni mimi nijue maana kuhoji kwenu hakunisaidii kitu, niambieni nimekosea wapi?

Angalia tabia ya Ayubu. Sio tu kwamba alikuwa hatendi dhambi ila “alijiepusha na uovu” kwa kiwango kwamba hata alitoa sadaka na toba kwa watoto wake ili isije ikawa wanatenda dhambi au kumkufuru Mungu wakati yeye hajui! (Ayubu 1:5). Ayubu alifika kiwango cha kufanya toba hata kwa dhambi ya kudhaniwa achilia mbali aijuayo, leo anaambiwa “mabaya haya ni kwa sababu umetenda dhambi”! jambo hili likamsumbua Ayubu. Hata leo, mbona wanadamu wanazidi kuwaza namna hii? Yaani mmoja wetu akipatwa na mabaya akili zinakimbilia kufikiri ni kwa sababu ya uovu wake, na sasa analipwa sawa na matendo yake! Kwanini tusijifunze kwa Ayubu?

Katika mambo yote, yaani yalikuwa mengi, Ayubu hakutenda dhambi. Mara nyingi Jaribu linakuwa moja ila linakuwa na awamu zake nyingi. Kwa mfano, mtu anaweza asizini, ila katika mchakato wa kuepuka zinaa, kashatukana, tamani, laani, pigana, kusema uongo, nk. umeona hapo? Je! Huyo naye kashinda jaribu? Kwanini kuruka majivu na kukanyaga moto? Sasa angalia tena kwa Ayubu, haya ndio majaribu ya Ayubu, alipewa majaribu mawili, kwanza kuguswa mali zake na pili, kuguswa mwili wake, lakini ukiangalia utaona wanakuja watu hapo, mkewe na rafiki zake ili Ayubu akosee na kutenda dhambi NYINGINE. Lengo la Ibilisi ni utende dhambi, na usimche Mungu, haijalishi ni dhambi ipi au humchi Mungu kwa mtindo gani. Katika mambo yote, Ayubu hakutenda dhambi kwa matendo, kinywa wala mawazo.

Jifunze kujua na kutambua majaribu yako. Jifunze kujua jinsi ya kushinda kwa halali, na jifunze kusimama peke yako bila kumlaumu mwingine kwa kushindwa kwako kwa maana hatukuitwa kwa makundi bali mmoja mmoja. Jifunze kujua mchakato na vipengele vya muhimu kujilinda ujaribiwapo ili upate ushindi kamili. Nguvu zako zinatoka wapi wakati wa Majaribu?

Heri mtu yule ambaye anamcha Mungu kwa sababu AMEAMUA kumcha bila kujali kupungukiwa, kuwa na vingi wala kufanyiwa mema au mabaya na mtu awaye yote. Huyo ni kivutio kikubwa cha Mungu Baba.

Frank Philip Seth.

The Power of God in You!

Luke 10:19 “Behold, I give unto you power…”

I’m sure that you, like me, have read many inspirational stories over the years. The children of this generation are told stories all the time followed by the words “You can do anything if you put your mind to it.” I like that people are inspired. It’s better than being told “You are good for nothing and you won’t amount to anything.” Positive and encouraging words spoken over others is something God’s word encourages us to do but, those words are meant to be rooted in the promise of the Holy Spirit working in us and helping us reach our dreams. That is where the power to overcome comes from! To think we can do anything that is significant in His eyes without His guidance and direction and help is futile thinking.

Any power within us is only the power of God.  Before you give your life to Jesus Christ, God’s Word makes it clear that you are stuck in Satan’s grip and power. No one wants to hear that. You might think, “How could that be possible? I’m not under Satan’s power.” I remember thinking that when someone was sharing Jesus with me before I gave my life to Him. God’s Word makes it clear that when we receive Jesus into our hearts as Lord and Savior – we change kingdoms and are rescued from Satan’s power and brought under and given God’s power. Col. 1:13 says, “God who has delivered us from Satan’s power – the power of darkness, and has translated us into the kingdom of His dear Son Jesus..” Acts 1:8 then says, “But you will receive power when the Holy Spirit comes on you; and you will be my witnesses…”

If you want to see a world that is under Satan’s power but does not recognize it, go watch the movie-documentary “Super Size Me.” If you were to look into stats on the amount of money gambled and lost, the amount of money spent on alcohol and recreational drugs and the addictions and the problems and deaths they’ve caused, if you will look into the amount of money spent on cigarettes and the health issues and deaths they have caused, if you will look into the amount of money it takes police to catch, prosecute, and jail or imprison criminals, or the amount of money spent on our military to defend our country from enemies, you will find that we squander, waste, and spend the majority of the world’s wealth – literally trillions on evil or the protection from it. Surely this world is under Satan’s grip and his power. People don’t have the power do to do anything they want. They don’t even have the power to stop evil thinking and actions in their lives without the power of Jesus.

To most people the thought of power is more of a fantasy or a game, but not something they really give all that much thought to. God wanted us to not only know of His power but to experience it at the most base level of our lives – the power to make sound godly moment-by-moment decisions with the courage and strength to carry them out. Remember that the next time you begin something as simple as a diet! Forget what you’ve been taught by television and movies when you think of power.

Instead, think of it as the supernatural and inward strength of God working within you to actually live godly and upright in thought and actions in a world of corruption and evil. Think of it as the power bringing you courage and boldness to stand up for your faith in God and what you believe. Think of it as the supernatural power of God working behind the scenes to work through your prayers and to guide your steps and life. Think of it as strength from God to say “yes” to right choices and “no”to temptations!

“Behold, I give unto you power…”If you are a believer, God has made His power available to you. If you walk in faith believing in it because you know God promises it to you, then it becomes tangible to you. To be inspired is good, but motivation can be a flash in the pan – quick in coming and quick in departing. Faith in God’s power working within you should become the core of your belief system and a blessing and strength that you draw from day in and day out!

2 Peter 1:4 “And by that same mighty power, God has given us all of his rich and wonderful promises. He has promised that you will escape the decadence all around you caused by evil desires and that you will share in His divine nature.”

In His Love,
Pastor Tim Burt